Jeuk....niets erger dan jeuk.

En bdsm is de ergste jeuk die er is...het is namelijk dat soort gekriebel dat nooit over gaat, je hele leven niet.
Hoe lang ben ik nu subloos? Jaartje of 6? En worden bdsm gevoelens dan minder? Ja...dat wel...maar het gaat nooit echt weg en zo nu en dan heb ik een levensgrote jeuk. Ik heb zo'n zin om eens weer een spel te spelen. Om een sub te hebben. Die overgave, het sadistische genoegen te mogen proeven.

Ben ik volledig sm-loos geweest?
Nee, een jaar geleden heb ik mijn laatste spel gespeeld en dat was niet slecht, maar ook niet het beste wat me ooit is overkomen. Ik zou zo graag het oude bdsm gevoel eens weer voelen. De Domspace, het inpakken van mijn "speetjes".

De nieuwe foto bovenaan de pagina is een detailopname van 1 van mijn zwepen. Een zwarte suede zweep met een handvat van gevlochten leer en twee swarovski kristallen uiteinden.
Bling bling? Ja..misschien wel, maar zo ben ik ook wel een beetje. Een tikje show...een tikje mooi...Pimp my whip. Maar het zegt wel veel over mij...de zweep is zelfs een tikje roestig aan het eind...1 van de nageltjes laat los...zo voel ik me ook...een tikje roestig, maar nog wel de glans van zoals ik eens was...

Ik hou van het gevoel dat publiek spelen me geeft. Mijn allerbeste sessies waren en publique...Antwerpen met Prins, Oss met Katherine, Amsterdam met gloske. Soms is het gemis groot. Ik heb een relatie...een volledige vanille relatie...maar hij laat me vrij te doen wat mijn hart me ingeeft. En momenteel wil ik spelen..ik wil terug die vloer op. Opgaan in mijn spel...ons spel. Al weet ik niet wie die andere helft van ons zou moeten zijn. Ik heb echt geen idee....